Bij Elly is elke koe een fotomodel

Op driejarige leeftijd wist ze het al zeker. 'Als ik later groot ben doe ik iets met koeien', meldde Elly Geverink thuis. De boerendochter uit Geesteren hield woord. Ze fotografeert tegenwoordig over de gehele wereld koeien. Een zeldzaam vak. Ze heeft wereldwijd maar zo'n 25 collega's.

Van haar beroemdste foto zijn 20.000 posters gemaakt. Op de plaat flankeren twee koeien een blonde motorrijdster op het strand.

Het is Elly Geverink ten voeten uit. De fotografe, geboren en getogen in Geesteren, maar tegenwoordig woonachtig in Bathmen, zoekt graag nieuwe invalshoeken. Ze laat haar koeien bij voorkeur poseren op niet voor de hand liggende locaties.

Aantrekkingskracht
Geverink kan het niet exact omschrijven maar koeien hebben iets speciaals. Er is een bepaalde aantrekkingskracht, maar waarom dat zo is laat zich niet zo eenvougdig verklaren. 'Ik kan gemakkelijker uitleggen waarom ik het fotograferen leuk vind.' Ze kwam tijdens haar werk bij fokkerij-organisatie Holland Genetics voor het eerst in contact met koeienfotografie. Toen de organisatie haar vroeg ook met de camera op stap te gaan, zei ze meteen 'ja'. 'Ik was een foto-amateur. Ik heb daarna nog de fotovakschool gedaan.' In 2000 besloot ze voor zichzelf te beginnen.

Geduld en Creativiteit
Tegenwoordig reist ze door het gehele land voor staatsiefoto's en sfeerplaten. Elly Geverink schat dat ze bij elkaar opgeteld zo'n drie maanden per jaar in het buitenland is voor haar werk. Een koeienfoto vraagt tact, geduld en creativiteit van de fotograaf. 'De meeste mensen kennen de zijkantfoto's. Het lijkt standaard, maar dat is het allerminst. Er is niet veel aan de toevalligheid overgelaten.'

Een dierenplaat is niet zo maar een, twee, drie gemaakt. Elly Geverink gaat altijd met een heel team en een grote koffer vol borstels, scheerapparaten en fŲhns op pad. Boeren kijken soms hun ogen uit als de ploeg hun erf opstapt. Voordat de koe op de gevoelige plaat wordt vastgelegd, moet er nog heel wat gebeuren. 'Meestal is de koe gewassen. Als dat niet het geval is dan doen wij dat alsnog. Daarna wordt het dier geschoren, het witte wordt witter gemaakt en het zwart zwarter. Dan gaan we een plekje voorbereiden. Dat alles duurt vaak al zo'n anderhalf uur. Dan gaan we naar de fotoplek. Soms duurt het fotograferen een kwartier, de andere keer twee uur.' Geverink werkt met opdrachtgevers; de ene keer een fokkerij-organisatie, de andere keer een agrariŽr. Zij bepalen welke koe er gekiekt moet worden, de fotografe zorgt voor de creatieve invulling van de opdracht. 'je bent van veel factoren afhankelijk, niet alleen wat de koe wil, maar ook van het weer, de wind, de boer. Kijk, er zijn trucjes om ervoor te zorgen dat de oren naar voren staan, maar bij windkracht 5 lukt dit niet. En bij regen moet je afbellen. Je probeert altijd de meest optimale foto te maken. Het is de uitdaging om de omstandigheden zo om te buigen dat het een leuke foto wordt.'

Reclamefotografie
Ze maakt het liefst sfeerfoto's, daar kan ze een heleboel creativiteit in kwijt. Eigenlijk doet ze aan reclamefotografie, vindt Elly Geverink. 'Je probeert voor je klant de koe zo gunstig mogelijk op de foto te krijgen. Een mooi plaatje is goed voor de promotie. In Nederland zet je bijvoorbeeld veel proefstierdochters op de foto. En dat is pure reclamefotografie.' Haar opdrachten brengen haar ook regelmatig naar het buitenland, met name naar Duitsland en Denemarken. Maar ze was met haar camera ook al op pad in AustraliŽ, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika en Engeland.

Er zijn wereldwijd weinig koeienfotografen. 'Tussen de 25 en 30 dacht ik zo. In Nederland werken er zes op dit gebied. Omdat er wereldwijd maar zo weinig collega's zijn, kun je je markt ook gemakkelijk uitbreiden naar het buitenland. In de wintermaanden is het in Nederland rustig en dan is het in AustraliŽ en Nieuw-Zeeland zomer. Dan kun je daar mooi aan de slag.'

Naar: Tubantia, De Stentor, 2004